วันเสาร์..

ผมทำงานเป็นปกติ แต่ปกติจะทำมากกว่าปกติ

เพราะเลิก 1 ทุ่ม .. (เพื่่อโอทีไปเลี้ยงปากท้อง)

ยอมมม ....

อย่างที่บอก ช่วงนี้งานผมแทบระเบิด

เมื่อวานนี้ คุณจิมโทรหาผม

ผมให้น้องผู้ชายคนนึงช่วยรับสายให้

เพราะผมประชุมอยู่

แล้วผมก้อ ปิดเครื่องงงงงง..

วันนี้ เธอโทรมาอีกช่วงสาย

บอกว่าจะมาแถวพระราม 4

ซึ่งผมไม่รู้หรอกว่าที่ไหน..

แถมทำเสียงแปลกใจที่ผมทำงานวันเสาร์

ทำเอาผมหมดอารมณ์

ทำไมฟะ .. ทำงานมันเสาร์มันประหลาดตรงไหน

ผมก้อนะ น้ำเสียงชัดเจนว่าไม่สบอารมณ์

เค้าบอกว่า .. กินข้าวกัน

ผมบอก .. ผมทำงานไม่ได้พักเวลาปกติ

เค้าถามว่าผมพักกี่โมง

ผมตอบ..ไม่รู้ตอนนี้งานผมยุ่งมาก

เค้าก้อหัวเราะเหอะๆ

แล้วก็วางสายไป

..

ผมมักจะรู้สึกไม่ดีที่ปฎิเสธใครก้อตามที่ขอให้ผมทำอะไรให้

ถึงแม้ว่า ผมจะทำบ่อยจนน่าจะชินได้แล้ว

แต่ผมพูดดีดีกับเธอคนนี้ไม่ได้ ไม่รู้เป็นไง

หวังว่า .. เค้าคงจะคิดได้แล้วหายไปในที่สุด

วันนี้ กลับดึกกว่าทุกวันเพราะงานเร่งมาก

ออกจากที่ทำงานก็เกือบ 3 ทุ่ม

2 วันนี้ มีคนที่ทำงานให้ของขวัญวันเกิดผม 2คน

ซึ่งผมบอกแล้ววว ว่าไม่ต้องให้อะไรผม

เพราะผมไม่อยากรู้สึกถึงความแตกต่าง

การไม่มีเลยซะยังดีกว่า ..

คนนึง ให้ที่ปิดแก้วน้ำ คล้ายๆซิลิโคน ..

อีกคนให้ เจลอาบน้ำ (เพราะผมไม่ค่อยอาบน้ำ)

สำหรับผม .. ถ้าไม่ได้สิ่งที่ดีที่สุดที่คุณให้ได้

ก้อไม่ต้องคิดจะมาให้อะไรผมหรอก ..

เสียดายของเปล่าๆ

การที่เราได้โดยไม่สามารถให้ตอบกลับไป

มันทำให้ชีวิตไม่สมดุล

การคืนตอบตามรูปแบบของสังคมเป็นสิ่งที่ผม..

ไม่ชอบทำ..

ตอนที่เรียนจบ ผมบอกที่บ้านว่า

ผมไม่อยากไปรับปริญญา ..

ทุกวันนี้ รูปนั้นไม่เคยออกจากกล่อง

ใบปริญญาไม่รู้อยู่ที่ไหน

เวลาผมป่วย ผมไปโรงพยาบาลคนเดียว

มีผู้ชายคนนั้นมั้ง ที่เคยพาผมเข้าโรงพยาบาลได้

ถามว่า คิดยังไงกับเรื่องแต่งงาน

เนื่องจาก ผมไม่มีคู่

แต่ถ้ามีใครคิดจะใช้ชีวิตอยู่กับผม

ไม่ต้องขอผมแต่งงานก้อได้

ไม่ต้องมีงานเลี้ยง ไม่ต้องมีประกาศแจ้งให้ใครรู้

นี่คือ .. ที่ผมคิด

ส่วนเรื่องป่วยไข้..

สงสัยผมคงต้องทำประกันเพิ่ม ไม่งั้นใครจะมาดูแลผม

เรื่องสุดท้ายของชีวิตที่ยังไม่ได้ดำเนินการ

ผมว่า .. ผมจะบริจาคร่างที่กาชาด

ทั้ง หมด นี้ คือ บาง อย่าง ที่ ผุด ขึ้น ใน หัว

ณ วัน นี้ เท่า นั้น . . . . .

แล้ววันนี้

ผมก้อเปียกฝน

ทีแรกผมดูแล้วว่าอากาศปลอดโปร่ง

เลยแอบแวะซื้อของที่วัตสันก่อนกลับบ้าน

หลังจากไม่ได้มีเวลาย่างกรายไปเหยียบนานละ

ผมก้อถามพนักงานว่า ปิดกี่โมงคะ

4 ทุ่มค่ะ ..

ผมดูเวลามันก้อปริ่มๆแล้วนี่หว่า

เลยเร่งมือหยิบ

โดยมีคุณยามจ้องเขม็งอยู่

แล้วก้อต้องเร่งมือขึ้น เพราะเสียงปิดประตู

เหยย นี่จะขังตูไว้ป่ะฟะ

ฝนฟ้าก้อเป็นใจ จู่ก้อตกมาซะมัวมืดไปหมด

บัตรเครดิตก้อรูดไม่ได้ เพราะเค้าปิดยอดไปแล้ว

อ่านะ .. ตอนจ่ายเงิน

ผมเหลือบไปเห็นกระจกหลังเคาน์เตอร์

เลยถามว่าอันนั้นเท่าไหร่คะ

เค้าบอกว่าต้องซื้อนูโทรจีน่า

แล้วพนักงาน 1..2..3..4 คนก้อมาคุยกะผม

บอกว่า พี่หายไปนานเลยนะ ทีแรกนึกว่าไม่ใช่

เหอๆๆๆ รู้สึกเหมือนผมเป็นสิ่งคุ้นเคยของที่นี่

ทั้งๆที่ผมจำเค้าไม่ได้ซะคน

แต่เค้าทั้งหลายกลับจำผมได้ แล้วคุยกะผมซะผมหน้าบาน

ผมบอกเค้าว่า .. งานผมยุ่งมากกกก ไม่ได้แวะเถลไถล

นาน .. เกินกว่าเดือนแล้วววววว

ไม่ไหว เหนื่อยยยย ปูนนี้ละ 55 555...

พอดีมันหยุด 2 วัน เลยต้องตุนนิดนึง

จากนั้นก้อขอถุงพลาสติกเค้ามาใส่ของกันฝน

เพราะผมทะลึ่งเอากระเป๋าผ้ามาใช้ตอนหน้าฝน

แล้วผมก้อเก็บของแบบลวกๆ พร้อมที่จะร่ำลา

น้องเค้าก้อบอกว่าพี่ถือระวังหน่อยมีกระจก

ผมก้องง กระจกอะไรหว่า

น้องเค้าก้อชี้ที่ถุง ผมก้อเบิ่งตาดู

กร๊ากกก  .. คุณน้องใส่กระจกที่ผมถามตะกี๊มาให้ผม

ดีจิงเหวยยย .. ผมก้อขอบคุณเค้ายกใหญ่

เอ รึว่า .. ผมซื้อของมาก เค้าเลยแถมให้หว่า

เอาเหอะ ยังไงก้อตามแต่ ขอบใจหลายๆเด้ออีนาง

พอพูดถึงคำว่าทะลึ่ง ..

เมื่อวานนี้ ผมกะลังโก้งโค้งแถวๆโต๊ะ

เจ้านายผม เอามือมามาบนสะโพกผมแบบเต็มๆ

ผมก้อนะ อารมณ์ไหนไม่รู้

กระดิกก้นไป 2 ที ..

เฮ้อ .. ลืมไปว่าเค้าเป็นเจ้านาย ไม่ใช่เพื่อนเล่นผม

นายผมก้อหัวเราะใหญ่ แต่ก้อแอบดุผมแบบขำๆว่า

ทะเล้นจริงๆเด็กคนนี้ ...

ผมอายเป็นบ้า ... สงสัยผมจะเครียดไป แล้วก้อดึกแล้ว

เลยประมวลผลไม่ทันว่า ไม่ควรทำก้นดุ๊กดิ๊กให้เจ้้านายแบบนั้น

เฮ้อออออออยยยยยยย..... ตรูุุุซวยจิงๆ

ครั้งที่แล้วก้อโดนนายงอน ..

ข้อหา ที่นายบอกให้โทรไปรายงานเรื่องค่าย

ผมก้อไม่โทร ..

ถ้ากลับถึงกรุงเทพให้โทรหา (ผมก้อไม่โทร)

แถมเปลี่ยนเบอร์ก้อไม่ยอมบอกเค้า

เค้าเลยงอนไม่พูดกะผม 555555..5

จริงๆแล้ว ที่ผมลืม มันเป็นเรื่องปกติ

เพราะผมไม่ต้องโทรหาใคร ไม่เคยรายงานใคร

เลยลืมแบบสนิทซะ..

แถมพอผมกลับถึง กทม คุณจิมก้อโทรมา

ผมก้อแอบเซ็ง ..

กำลัีงทานข้าวอยู่คนเดียวเลยนึกถึงอ้อมขึ้นมา

ผมก้อคิดในใจ ..

เฮ้อ .. แต่เด๋วจะกินไม่ลงเพราะผมอ่ะดิ

ผมก้อขี้เกียจคุย แบกของก้อหนัก ร้อนก้อร้อน

แล้วโทรศัพท์ห่วยๆของผมก้อช่วยผมไว้

 .. เค้าก้อเลยโหลๆๆๆ

แ้ล้วก้อวางหูไป . .

เฮ้ออออออออออออออยย...

ถึงบ้าน ผมเลยปิดเครื่องไปเลย จะนอนค่อยเปิด

วันอังคารนี้ ..

งานผมคงทำให้ผมของผมหงอกทีเดียว

ผมต้องไปออฟฟิสตอนเช้า

จากนั้นสายๆ ต้องออกไปโรงเรียนแถวสยาม

เพื่อประชาสัมพันธ์โครงการ..

จากนั้นก้อกลับเข้าออฟฟิสเพื่อเตรียมของไปค่ายต่อวันรุ่งขึ้น

ยังไม่จบ ..เพราะช่วงเย็นมีงานเลี้ยงต่อที่ Grand Hyatt

เรียกว่า คงดึกแหงๆคืนนั้น ....

แล้วตอนเช้าต้องตื่นไปค่ายตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง

เอิ๊กกกกก...............................

หมดจากค่ายอาทิตย์หน้าผมยังไม่ได้ดูตาราง

ว่าผมจะมีเวลาว่างอีกเมื่อไหร่

..

ชีวิตผม ตอนนี้คงเดินมาถึงบ่าย 2โมง

เรียกว่า เกินครึ่งมาละ

เหลือเวลาไม่มาก ..

ที่ผมควรจะใส่ใจอะไรบ้าง

กับเวลาที่เหลืออยู่

...

คงเพราะ ..

วันนี้

ผมเปียกฝน

...

หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากงานที่ต้องเจอผู้คน

Teacher Training ..อย่างอ้วนพีแล้ว

เนื่องจากกระผมต้องดูแล พาอาจารย์ไปทานข้าว..

พุ่งนี้ ต้องไปต่อที่สิงห์บุรี

รู้สึกว่า .. เหนื่อยเป็นบ้า

ทีแรกตั้งใจว่า จะไปหม่ำไอติม ให้หายเหนื่อย

แต่ผมทำท่าจะตก แถมวันนี้ก้อดึกละ

ตัดใจไปกินวันหลังก้อได้ฟะ

คุณจิม ..

หลังจากที่สามารถติดต่อผมได้คราวก่อน

วันรุ่งขึ้น เธอก้อโทรหาผมแต่เช้า

ผมก้อ .. พูดไม่ออก

กดผิดไปวางสายซะเข้าให้

กระนั้นท่านก้อยังกดมาใหม่

จะชวนผมไปทานข้าวที่MBK ตอนเย็นๆ

ผมก้อ .. ไม่ได้หนี ไม่ได้อะไร

แต่ฟ้าฝนช่วงนี้มันตกบ่อย

ผมก้อเลย ... ปฎิเสธไป

ไม่อยากเปียกฝน

เค้าก้อวางหูไป

วันอาทิตย์ที่มีค่าของผม

มักจะสามารถให้คนพิเศษได้แบบง่ายๆ

วันรุ่งขึ้น ..

เธอโทรมาอีกครั้งช่วงสายๆ

ซึ่งผมกำลังทำงานง่วนหัวบวม

ไม่สามารถรับสายได้เหมือนเดิม

แล้วผมก้อไม่ได้โทรกลับ .. เป็นปกติ

ขี้เกียจเปลี่ยนเบอร์ช่วงนี้ซะด้วย

ว่าจะหาเบอร์ GSM มาลองใช้ซักที

ใครมีเหลือ ก้อขอละกัน ..

ปกติ .. Hi5 ผมจะมีคนมาแอดไม่เยอะ

คราวละ 2 -3 คน

วันนี้ .. ผมว่ามันแหม่งๆ

จู่ๆ มาทีเดียว 41 คน ..

สงสัยว่า ใครแกล้งผมวะ

หรือมันเป็นที่ระบบของเวปนี้เอง

ไม่รู้ .. แต่่ก้อรับไปแบบไม่คิดอะไร

ช่างมัน ..

แล้วค่อยว่ากานนน

วันนี้ หัวตื้อไปหมด

คิดเยอะ พูดเยอะ กินเยอะ

สงสัยต้องนอนเยอะๆด้วย จะได้สมดุล

เรื่องไม่ค่อยดีก้อมี

พี่สาวผม เป็นโรคที่ผมเสี่ยงจะเป็นเหมือนกัน

หมอตรวจพบก้อนเนื้อบริเวณมดลูก รึ รังไข่ซักที่่

ไม่แน่ใจ ..

ต้องผ่าออก

พอดีเค้าติดงาน เลยไว้เดือนหน้า

เพื่อนวิปผมก้อเคยผ่าซีสก้อนใหญ่ไปแล้ว

ส่วนผม ..

อาการปวดท้อง อาเจียนเวลาที่มีเมนส์

เหมือนที่พี่ผมเป็นอยู่ แต่พี่ผมหนักกว่า

คือ นอนซม ทานอะไรไม่ได้ อาเจียน

เฮ้อออ..

ทำใจ และ เตรียมใจ

ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวกะกรรมพันธุ์รึป่าว

ถ้าไม่ก้อดี  ถ้าเกี่ยวก้อ ตามนั้น..

รีบนอนดีก่า

อากาศเย็นแบบรี้

เด๋วไม่ตื่น ..

ZZZzz  zZZz zz z zzzz' z   zzZZ

แต่ที่น่ากลัว....

ก้อผู้ชายคนที่ผมเคยคบ

เมื่อนานมาแล้ว เค้าเคยแอด hi5 ผม

แต่ผมก้อไม่ได้รับ ..

แล้ว .. อีกแล้ว

คราวนี้ เค้ากลับมาใหม่

เนื่องจากผมมี hi5 อยู่ 2 อัน

มีชื่อเค้าขอแอดทั้ง 2 อัน

ด้วยความที่ผมไม่อยากจะหนีอะไรอีก

ผมเลยกลั้นใจรับไป 1 แอด

แล้วไง...

ผมมักตั้งชื่อว่า ..

ต่อมรักผมชำรุด ตรง status

ผู้ชายคนนี้ิฝากข้อความให้ผมจี๊ดดดดนิดๆ ..ว่า

ใครทำ ... อะ

เอากะเค้าสิ.. 

ผมก้ไม่รู้ว่าไอ้บ้าที่ไหนทำเหมือนกัน

(คิดไปคิดมา มันบังเอิญเป็นช่วงวันที่ผมรู้จักเค้าพอดี)

เฮ้ออ...

เอาไงดี

ผมเริ่มปวดกบาลอีกละ

แค่เรื่องงาน ผมก้อแทบไม่มีเวลา

ผมไม่อยากให้เรื่องอื่นเข้ามาบวมในหัวผมอีก

ตอนนี้ มันเป็นช่วงคืนสู่เหย้ารึไงฟะ

ก่อนหน้านี้ วันสงกรานต์

มีผู้ชายเอาพวงมาลัยมาไหว้พ่อกะแม่ผม

เรียกว่า เกือบครบคน

บรรดาท่านๆที่เคยชอบผมเมื่อสมัยที่ผมยังสาวสาว

ถึงผมจะปูนนี้แล้ว

ผมก้อยังไม่สามารถคบใครได้ีอีก

อยู่ตัวแล้วกะสภาพโฉดแบบที่เป็นอยู่นี้

แต่ยังไง ..

ผมก้อคงต้องขอบใจ

ผู้ชายที่เคยทิ้งผมไป

เพราะไม่งั้น ..

ผมคงไม่เป็นคนติดขอบแบบนี้

จริง จริง ..

ยังไม่ทันไร

เพื่อนผมที่กำลังจะเลิกกะแฟนก้อโทรมาอีก

ดีที่ผมไม่อยู่ .. อาบน้ำพอดี

ตอนนี้

ผมติดหนัง Coffee Price มากมาย

เรียกว่า อาการหนัก ดูมัน 3 วันจบ

รีบกลับบ้านมาดู จนตาลืมไม่ไหวถึงได้นอน

..

ขอบคุณพี่ชายที่คิดจาเอาหนังมาให้ผมดู

ถึงแม้จะหลายครั้งหลายหน

แต่ก้อนะ ..

เอาเหอะ แค่คิดถึงก้อขอบคุณแล้วว

อาทิตย์หน้า หัวผมคงระเบิด

12-13 มี จัดอบรมโดยผมเป็นผู้ประสานงาน

14-15 มี ค่ายที่จังหวัดสิงห์บุรี

จากนั้น 21-22-23 ค่ายที่ โรงเรียนในกทม

ระหว่างนี้ก้อต้องเตรียมโครงการ HELP

ผู้ประสานงา .. น  อย่างผม

ยังงง งง ว่าทำไมเค้าให้มาทำหน้าที่นี้ฟะ

ผมก้อทำเต็มที่ได้เท่าที่เค้าเห็น

ทำมาหลายปีแล้ว ไม่ได้ดีขึ้น เค้าก้อยังให้ผมทำ

ดีใจ รึ เหนื่อยใจดีหว่า

ช่วงนี้..

ผมกะผู้ร่วมงานทั้งหลาย

อยู่ในสภาวะ วิกฤต

เพราะผมกะลังอยู่ในช่วง

ปลีก .. ป่วน .. ป่วย

เลยไม่อยากคุยกะใครให้มันเพิ่มเรื่อง

แค่คุยเรื่องงาน

กะน้องๆ ผมก้อหน้ามืดแล้ว

ใกล้วันเกิด หรือ วันแก่เข้าไปทุกที

ไม่รู้จะซื้ออะไรให้ตัวเอง

ทีแรกว่าจะซื้อบ้าน แต่ .. มันไกลไป

ว่าจะซื้อนาฬิกา ก้อ.. แพงไป

คิดไม่ออกว่า จะเอาไงดี ..

ช่างมัน ..

เลยต้องเก็บเงินต่อไป

เอาไปซื้อกองทุนตราสารหนี้ดีกว่า

เพื่อนว่า ดอกดีไม่เสียภาษี ความเสี่ยงน้อย

จนแล้วจนรอด ก้อยังไม่มีเวลา

มีงาน money expo ก้อได้แต่ผ่าน

เหนื่อยเกิ๊ิน  .. เดินไม่ไหว

คืนนี้ ลมแรงมากมาย

อยู่คนเดียวอีกแล้วววว

ถ้าไฟดับนี่แย่เลยทีเดียว

เอาวะ ...

ตอนนี้

ผมชอบเพลงนี้..

..

ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้

สงสัยจาแก่ได้ที่..

..

ปกติวันเสาร์ที่หน้าตึกจะมีกลุ่มมอไซค์นั่งกันกลุ่มใหญ่

วันนี้คงได้ฤกษ์..

ทุกทีเวลาผมเดินผ่านจะมีเสียงแซวเรื่อยๆเป็นปกติ

ซึ่งผมก้อชินแล้วก้อไม่ว่าไร

เพราะเด็กพวกนี้ละอ่อนกว่าผมหลายขุมนัก

วันนี้ ..

เสียงดังกว่าทุกครั้งเพราะกลุ่มใหญ่กว่าทุกที

มีคนนึงเดินตามมาขนาบข้างผม

ดีว่า .. พูดจาดี ไม่กวนโทสะ

ผมก้อถอดหูฟังออก .. ฟังว่าเค้าถามอะไรผม

.. ทำงานวันเสาร์ด้วยเหรอคับ..

.. พยักหน้า แล้วบอก อืมม..

.. ขอเบอร์ได้ไม๊..

.. ผมยิ้มนิดๆ แต่ไม่ได้ตอบ..

.. ก้อรู้แล้วแหละ ว่าคงไม่ไห้..

..แต่พอดี เพื่อนฝากขอ..

.. ผมคิดในใจ คงสัยกลัวเสียฟอร์มกะเพื่อนแหง..

..แล้วก้อ ถึงหัวโค้งเลี้ยวเข้าตึก..

..โชคดีคับ  แล้วก้อเดินกลับไป..

ทีแรก กะจะบอกว่า พี่อ่ะ จะ 30 แล้วน้อง

น้องคงเคี้ยวไม่ไหวหรอก หนังเหนียวขนาดนี้

อ่านะ..

วันนี้

ผมเดินไปขึ้นรถไฟฟ้า

วันนี้อารมณ์ดีนิดหน่อย

มีผู้ชายคนนึงเดินข้างหลัง

รู้สึก เลยเดินเร็วขึ้นหน่อย

เค้าก้อเดินลงบันไดเลื่อนผ่านหน้าผมไปรถใต้ดิน..

ส่วนผม เดินต่อไป แวะเข้าห้องน้ำไปรัดผมแป๊บนึง

พอเดินออกมา ..

งง งง เอหน้าคุ้นๆ เหมือนคนตะกี๊ที่ลงใต้ดินไปนิหว่า

ก้อความจำสั้น เลยไม่แน่ใจ อาจจะคนละคน

เค้าก้อเดินมาขนาบข้าง(อีกละ)

ผมก้อชินเหมือนเดิม

เอาหูฟังออกข้างนึง

เค้าถามผมว่าทำงานอโศกเหรอ

ผมบอก ..ค่ะ ทำงานอโศก

เค้าบอกว่า เค้าก้อทำงานอโศก

แถวๆ แกรมมี่

ผมก้ออึ้งตกใจ แหม..ละแวกเดียวกันเลย

ผมก้อถามว่าเค้าทำตึกอะไร

.......โอเค คนละตึก ค่อยยังชั่ว

ผมก้อเดินไปคุยไป จนถึงสถานี

เค้าก้อขอนามบัตรผม

ผมก้อไม่ได้คิดอะไร

รีบกลับบ้าน กลัวฝนตก

ขี้เกียจเล่นตัว ให้นามบัตรไปก้อเท่านั้น

ไม่มีเบอร์มือถือ..

ก้อเลยหยิบให้แบบไม่คิดอะไร

สามารถจัดการทีหลังได้อยู่แล้ว

ขอโทษทีนะ ..

ผมเองก้อไม่ได้ปิดตัวเอง

แค่แง้ม ..แล้วก้องับ

หลบได้ก้อไม่โดน...

แค่นั้นแล .....

เดือนหน้าผมจะ 29 ละ

ผมบอกคนที่เคยให้ของขวัญว่า

ไม่ต้องซื้ออะไรให้นะ

อ้อมไม่อยากได้ของขวัญตามมารยาท

เออ.. เป็นไรมากรึป่าววะตู

ก้อบอกไปตรงๆอ่ะ

เพราะผมไม่ซื้อของขวัญให้ใครตามเทศกาล

ผมก้อเลยเกรงใจ ..

เค้าซื้อให้ผม ผมก้อไมได้่ซื้อคืนให้เค้า

ของบางอย่างผมได้มา ผมไม่เคยได้หยิบใช้้

ผมเองก้อไม่อยากเป็นบ่วงมารยาทสังคม

แล้วก้อไม่อยากได้ของขวัญแบบแถม..

พอดีว่า ..ดันเกิดวันเดียวกะคนที่เป็นนางฟ้าที่สุดในออฟฟิส

เลยซวยไป .. เกิดความแตกต่างอย่างฟ้ากะเหว

ซึ่งผมไม่ได้รู้สึกน้อยใจอะไรซักนิด

แค่ .. จริงใจกะสิ่งที่คิด กะความรู้สึก

ไม่อยากได้มารยาท ..

เพราะทุกคนเคยพูดถึงผมแบบลับหลัง

ไม่ได้ถึงแบบดีดี ..

มีแต่เรื่องที่ .. รู้แล้วไม่ควรจำ ไม่ควรเอามาคิด

ดังนั้น ..

ผมไม่เคยรู้สึกว่า ผมมีเพื่อนทีี่ทำงาน

มีแต่ผู้ร่วมงาน ซึ่งผมแยกกันชัดเจน

ในความรู้สึกลึกๆ

ผมเลยไม่สนว่าใครจะยังไง

แล้วก้อแสดงออกอย่างที่่รู้สึก

ชอบก้อคือชอบ

ไม่พอใจ ก้อจะรู้ว่า ผมไม่พอใจ

ผมยอมรับในสิ่งที่ผมทำ

ในสิ่งที่ผมคิด

ในสิ่งที่ผมเป็น

แล้วก้อ ยอมรับผลที่เกิดขึ้น

จากสิ่งเหล่านั้นได้ ..

ผมชอบของที่ให้จากความตั้งใจ

อยากให้ก้อให้

ไม่ต้องมีเทศกาล..

รู้สึกดี กว่าได้ของขวัญวันเกิดเยอะ

เรื่องมากจริ๊งงงง..

เค้าให้ก้อรับๆไปเหอะ..

แล้วค่อยบอกว่า .. วันหลังไม่ต้องให้ก้อได้

เสียดายตัง..

เอาไปบริจาคให้คนอื่นน่าจะได้ประโยชน์กว่่า

เพราะของที่ผมไม่อยากได้ หรือไม่ชอบ ..

ผมไม่แตะเลย ..

เฮ้ออออออ

วันนี้ ..

ผมใส่ชุดสีชมพูแป๋น

ในขณะที่คนทั้งออฟฟิสใส่สีเหลือง

ผมก้อเฉยๆ ..ไม่รู้สึกว่าผมประหลาด

มีแม่ผมเคยแอบทัก ..

ลูกสาวเค้ามั่นใจจริงๆแต่งชุดนี้

ไม่ใช่อะไรนะ....

คือ กล้าใส่ชุดยับๆ ไม่รีดไปทำงานได้ ไม่มีอายใคร

อ่ะนะ ..

นั่นอ่ะรีดแล้ว .. ได้เท่านั้นแหละแม่

ตอนนี้ ..

ผมตัดสินใจละ

ว่าผมจะพยายามครองสถานะภาพโฉดแบบนี้ไว้

คิดว่า ..

สามารถและไม่ยากเกินจะทำได้สำเร็จ

แบบที่ไม่ปิดตัวเองด้วย

ใครเข้ามา ผมจะไม่หนี

แต่ผมจะยืนยันในความตั้งใจ นโยบายที่ชัดเจน

น่าตื่นเต้นนิดๆ

กลัวทำไม่ได้ ... 5555

 5555555555

เอาวะ ...

ลองดู

ผมชักไม่แน่ใจ..

สำหรับคนที่มีคู่อยู่แล้ว…

ว่ามันสิ่งที่ทุกคนต้องเจอะเจอและผ่านพ้นให้ได้รึเปล่า

สิ่งที่เข้ามาโดยที่ไม่ทันได้ระวัง ไม่ได้ตั้งใจหรือทันตั้งตัว

***

ก่อนหน้านี้ เพือนvipของผม

ประสบปัญหาที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นได้

แต่โชคดีที่เค้าผ่านพ้นไปได้

แม้มันอาจจะทุลักทุเลบ้าง

ตอนนี้ ..

เพื่อนผมอีกคนนึงแต่คนนี้เป็นผู้ชาย

ผู้ซึ่งมีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้วอยู่ 1 คน

แต่ก้อมีแฟนเก่า(ที่แต่งงานไปแล้ว)เสนอที่จะสานสัมพันธ์ต่อ

บวกกับผู้หญิงที่ออฟฟิสอีก 1 คนที่ทำท่าหมาหยอกไก่กันไปมา

อีรุงตุงนังจิงๆ…

ที่แย่ก้อ สาวสาวทุกคนรู้ว่าพี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว

ไม่ได้ไปหลอกลวงอะไร ..

เค้าถามว่า .. พี่ผิดไม๊

ผมว่า..  กรรมคือการกระทำ

ทำอะไรก้อรอผลอันนั้นแล

ถ้าแค่กิ๊กกัน

ห้ามใจห้ามกายไม่ให้เกินเลยได้ก้อคงไม่มีเรื่อง

แต่ถ้าเกิดมันพลาดไป..

ก้อรอรับกรรม ..

ง่ายๆ ตรงไปตรงมา’

แต่ไอ้ที่มาเล่า มาระบายให้ผมฟัง

ก้อคงพอจะช่วยให้รู้สึกผิดน้อยลงซักนิดมั้ง

กับสิ่งที่เค้าทำลงไป ..

ตอนที่เค้าเอาข้อความต่างๆที่เค้าส่งหากัน

อ่านไปก้อแอบอึ้ง ..

ยิ่งรู้เรื่อง ก้อยิ่งเหม็นเบื่อผู้ชาย

มันคงเป็นสิ่งที่ยากเกินไป

ที่เราจะซื่อสัตย์กับใครสักคนได้แบบหมดจด

ในเมื่อมีอะไรมาทดสอบให้ใจหวั่นไหวมากมาย

ก้อ .. สงสารทั้งตัวแฟนที่ยังไม่รู้เรื่องอะไร

แล้วก้อสงสารทั้งคนที่ทำงาน

ที่คงเปิดเผยให้ใครรู้ไม่ได้

เพราะทุกคนก้อรู้ว่าผู้ชายมีแฟนอยู่แล้ว

ยังไงก้อดูไม่ดีแน่แน่

ส่วนตัวต้นเรื่อง ก้อคงไม่ได้สุขซะทีเดียวที่คบใครทีละหลายคน

ยังไงซะ .. ตบมือข้างเดียวไม่ดังแน่

แต่ถ้าช่วยกันตบหลายมือ .. อันนี้คงดังสนั่น

เรื่องรักใคร่ มันละเมียดเกินกว่าจะเข้าใจ

ในหลีบความรู้สึกของแต่ละคนที่ต่างกัน

ถ้าไม่เคยโดนเข้ากับตัวคงไม่รู้แน่แน่

ว่าทำไม .. เค้าถึงเลือกที่จะตัดสินใจทำแบบนั้น

เรื่องราวมากมายที่ผมได้รู้...

ผู้ชายคนนึง ไปหลงรักผู้หญิงคนนึงที่แต่งงานแล้ว

ถามว่า .. เค้าควรทำยังไง

**ตัดใจ แล้วก้อเลือกสถานะที่เหมาะสมระหว่างเค้าและเธอ

**ทำให้ดีที่สุด ตามที่ใจต้องการบางที เธอคนนั้นอาจจะเลิกกับมาสามีมารักเค้า(มั้ง)

*********************

ผู้หญิงคนนึงแต่งงานแล้ว แต่มีบางช่วงที่คิดถึงผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่สามี

**ไม่ได้มีอะไรเกินเลย แค่คิดถึงเพราะสถานการณ์นำไป คงไม่เป็นไร

**พยายามที่จะจัดระยะความเหมาะสมของศีลธรรมความถูกต้องแม้จะยากเย็นก้อตาม

******************

ผู้ชายคนนึงมีแฟนแล้วเพียงแค่ยังไม่ได้แต่งตามประเพณี

**ไปกิ๊กกะผู้หญิงอื่น แต่ไม่ได้มีอะไรเกินเลย ไม่ผิด(มั้ง)

**บอกเลิกกับใครซักคนที่คิดว่าไม่ใช่ แล้วก้อจริงจังกับใครซักคน

มีเรื่องราวมากมายใครเป็นตัวประกอบ ใครเป็นตัวเอกก้อขึ้นอยู่กับเรื่องนั้นเป็นเรื่องใคร

สำหรับผม.. คุณอาจจะเป็นพระเอกคนเดียวของผม

แต่สำหรับคุณ.. ผมเป็นแค่ตัวประกอบที่เดินผ่านไปมาแค่ไม่กี่ฉากในชีวิตคุณ

บางที อาจจะมีใครสักคนที่รู้สึกกับผมเหมือนที่ผมรู้สึกกับคุณ

ผิดที่..ผมกับเค้ารู้สึกไม่ตรงกัน

ชืวิตจริง ..

ถ้าคิดว่ามันยาก มันก้อยาก

แต่ถ้าคิดว่ามันง่าย มันก้อตามนั้นแล

แล้วกรรมคงนำพาไปเอง

ตอนนี้ ..

ไม่อยากคิดอะไร

เฉยๆ .. นิ่งๆ

งานเยอะก้อดีงี้ ไม่มีเวลาฟุ้งซ่านเรื่องตัวเอง

แถมมีเรื่องคนอื่นมาให้ขบอีกหลายเคส

งานเยอะก้อดีงี้ ไม่มีเวลาฟุ้งซ่านเรื่องตัวเอง

แถมมีเรื่องคนอื่นมาให้ขบอีกหลายเคส

ตอนนี้ ..

ไม่อยากคิดอะไร

เฉยๆ .. นิ่งๆ

งานเยอะมันก้อดีอย่างไม่มีเวลาคิดอะไร

ยิ่งมีเรื่องชาวบ้านเข้ามาให้ขบอืก

เวลามันก้อหมดไปเร็วขี้น

เดือนหน้าก้อครบรอบวันเกิดผม

ปีนี้ก้อ...ย่าง 30 ละ

เดินทางมาไกลครึ่งชีวิตแล้วเร็วจิงเหวย

ถ้าผมจะหายใจต่ออีกซัก 20 ปี

ผมจะเอาไงดีกะชีวิตที่เหลือดีหว่า

ทำอย่างที่อยากซะ..

หรือทำอย่างที่ควร..

รึว่าจะปล่อยมันต่อไปเหมือนเดิม

เอาวะ ..

อาทิตย์ที่แล้ว..

สุดยอดของความเหนื่อย

แต่ก้อสนุกไปอีกแบบ

ผมไปทำค่ายกะเด็กๆเมื่อวันที่ 20/21

เป็นเด็กน้อยชั้น ป.1-ป.6

ด้วยความเป็นลูกคนสุดท้อง เป็นน้องคนเล็ก

ชีวิตผมเลยไม่ค่อยได้เล่นกะเด็กซักเท่า่ไหร่

เล่นกะเด็กไม่เป็น.. ทำตัวไม่ถูก

แต่ก้อเริ่มอยากมีเด็กเป็นของตัวเอง

แค่ไม่อยากผ่านกรรมวิธีผลิตและตั้งท้อง

สงสัยต้องหาแบบสำเร็จรูปมาเลี้ยง

ผมกลายเป็น Grandmother ของเด็กน้อยที่นี่ไปละ

งืมม ..เวลาโดนกอดมันรู้สึกดีจังนิ

เรื่องบ้าน เรื่องรถ หายไปจากหัวหมด

ตอนนี้งานเร่งจนปวดหัว

....

ความสัมพันธ์ระหว่างคน 2 คน

บางทีมันก้ออธิบายยาก

ความรู้สึกบางอย่างมันห้ามไม่ได้

ผมก้อไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่สำหรับสถานการณ์นี้

เพราะมันไม่เคยประสบนิหว่า

คนที่มีพันธะแล้ว..

สามารถสนิทกับเพื่อนต่างเพศได้แค่ไหน

ผมไม่รู้ เพราะสมัยที่ผมเคยมีแฟน

ผมไม่สนิทกะคนอื่นอีกเลย

จนบัดนี้ก้อยังไม่มีคนเข้ามาสนิทได้อีกเลย

คนที่รู้สึกดีดีด้วยเค้าก้อมีคนสนิทไปแล้ว

เราก้อเลยต้องถอยออกมาห่างหน่อย

รึว่า ..  เขาถอยห่างเองก้อไม่รู้

กิ้วววว....

อากาศร้อนมากมาย

เดือนหน้า ดูท่าทางผมจะว่างเยอะ

อยากลองขับรถอีกละ ..

งานผมจะไปโหลดอีกทีก้อเดือนพฤษภา

เวลาเดินเร็วเป็นบ้า

....

ช่วงที่ผ่านมา

มีคนโทรคุยกะผมเรื่องความรักหลายคน

หลายสถานะ

หลายความรู้สึก

บางทีผมก้อ งง..

ผมไม่ได้เป็นศิราณีซะหน่อย

ทั้งชีวิตก้อเคยคบผู้ชายแค่คนเดียว

แถมยังจบแบบ .. แบบทีี่ผมไม่เข้าใจด้วยซ้ำ

ทำไม๊  ถึงมาคุยกะผมเรื่องนี้ฟะ

นั่งคิดถึงความรู้สึกตัวเอง

ถามว่า   เหงาบ้างไม๊ที่ต้องอยู่คนเดียว

ตอบว่า  ก้อมีบ้าง ถ้างานไม่เยอะ

ถามว่า   คิดว่าจะให้ใครเข้ามาอีกไม๊

ตอบว่า  คิดว่าไม่ ..  นะ

ถามว่า   อะไรคือ สิ่งที่เรียกว่าความสุข

ตอบว่า  ไม่รู้เหมือนกัน

ถามว่า   ชีวิตนี้อยากทำอะไร

ตอบว่า   ....................

ถามว่า   ตอนนี้มีความสุขดีไม๊

ตอบว่า   ก้อไม่ได้มีความทุกข์อะไรนะ

ถามว่า   ระหว่างไอศกรีมกะขนมเค้กจะเลือกอะไร

ตอบว่า   ไอศกรีม

ถามว่า   ระหว่างกาแฟกะชาเย็นล่ะ

ตอบว่า   ชาเย็น

ถามว่า   ชน กับ ชิ่ง จะเลือกแบบไหน

ตอบว่า   คงเลือกชนแล้วค่อยชิ่ง

ถามว่า    ตอนนี้คิดอะไรอยู่

ตอบว่า   **  คิดถึง .....  **

ถามว่า    ทำไมล่ะ

ตอบว่า   ไม่รู้ดิ  .. มันโผล่มาเองในหัว

ถามว่า   ธรรมชาติกะเทคโนโลยีชอบอะไรมากกว่า

ตอบว่า   ตอนนี้ชอบเทคโน ต่อไป อาจจะชอบธรรมชาติ

ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

อนาคต เป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน

เพลงนี้เพราะขึ้นหลายเท่าเวลาที่ผมอยู่แบบเหงาๆ 

 ...

จะดูรอบหนัง จะตีหน้าสดใส
ก็ช่วยไม่ได้ไม่ได้ให้มันหยุดเหงา
จะเติมสีสัน ยังไงก็ยังงั้น
ทุกวินาทีก็มองก็เห็นแค่เงา

ดูเขาเดินจับมือกัน ผ่านไปทีละคู่
ดูแล้วรู้สึกเดียวดาย ทำเป็นยิ้มเดินสวนไป
ดูฉันสิไม่ดีเลย ไม่มีคนมาสนใจ
เงียบจนได้ยิน เสียงใจตัวเองร่ำร้อง

อยากมี...
Someone Someone กุมมือฉันเวลาไปไหน
Someone Someone สักคนให้ฉันจับมือไว้
ให้ทุกก้าวที่เดินไม่สับสน ให้ถนนที่ดูกว้างไกล
แคบลงมาแคบลงมากกว่านี้...
อยากมี...
Someone Someone กุมมือฉันไม่ว่าอยู่ไหน
Someone Someone สักคนให้ฉันอบอุ่นใจ
ให้อะไรเดิมเดิมเปลี่ยนแปลงไป ไม่ต้องเงียบงันอย่างนี้
I Love You Baby อยากพูดคำนี้จัง

เจอะใครดูดี บางทีก็เหลือบมอง
แล้วเห็นว่ามีคนจองก็เลยเข้าใจ
ไม่อยากอยู่คนเดียว เมื่อไหร่นะจะพบ
คนที่จะพออยากคบคนที่เฝ้าคอย

ดูเขาเดินจับมือกัน ผ่านไปทีละคู่
ดูแล้วรู้สึกเดียวดาย ทำเป็นยิ้มเดินสวนไป
ดูฉันสิไม่ดีเลย ไม่มีคนมาสนใจ
เงียบจนได้ยิน เสียงใจตัวเองร่ำร้อง

อยากมี...
Someone Someone กุมมือฉันเวลาไปไหน
Someone Someone สักคนให้ฉันจับมือไว้
ให้ทุกก้าวที่เดินไม่สับสน ให้ถนนที่ดูกว้างไกล
แคบลงมาแคบลงมากกว่านี้...
อยากมี Someone Someone กุมมือฉันไม่ว่าอยู่ไหน
Someone Someone สักคนให้ฉันอบอุ่นใจ
ให้อะไรเดิมเดิมเปลี่ยนแปลงไป ไม่ต้องเงียบงันอย่างนี้
I Love You Baby อยากพูดคำนี้จัง

อยากมี...
Someone Someone กุมมือฉันเวลาไปไหน
Someone Someone สักคนให้ฉันอบอุ่นใจ
ให้อะไรเดิมเดิมเปลี่ยนแปลงไป ไม่ต้องเงียบงันอย่างนี้...

I Love You Baby

อยากพูดคำนี้จัง

พอผมฟังเพลงนี้ ..แล้วชักอยากมี Someone กะเค้าบ้างละ

 จะทันไม๊วะเนี่ย ..

วันนี้ไปทำค่าย..

เฮ้อ...

ทำอะไรก้อผิดไปซะหมดทั้งวันทีเดียว

ผิด 1 พูดว่า ไปสวัสดีศาลพระพรหมกัน เฮ้อออออ..

ผิด 2 พูดภาษาไทยกะน้องในค่าย โดนตีด้วย

ผิด 3 ใส่ถุงเท้าสีดำ (เพราะไม่อยากเท้าดำ)

ผิด 4 ทำอะไรไม่ถูกใจ พูดไม่ถูกหูมากมาย ..

ผมก้อรู้ว่า ผมมีความคิดไม่ค่อยเหมือนชาวบ้าน

อยากบอกว่า สามารถออกกลางอากาศได้ค่ะ..

แต่ ถ้าพูดอย่างที่คิด คงจะซวยมิใช่น้อย

อะไรๆ ก้อผิด

เป็นอะไรมากไม๊เนี่ย

เหนื่อย ..

ทำไงได้ นายไม่ปลื้ม

ก้อ ซวยไปแค่นั้นแล

พุ่งนี้อีกวัน

เอาวะ ..

...

วันเสาร์ได้หยุด

อาทิตย์ไปขอนแก่น ก้ออีกแหละ

โดนคนที่ทำงานตาร้อนด้วยข้อหาได้ออกวันอาทิตย๋

โอที 2 แรง เกินหน้าเกินตา

แต่จะให้ทำไง..

ก้อไม่ได้ใส่ชื่อตัวเองได้ ..

นายเป็นคนเลือก นายจัด ..

ส่วนคนผิด คือ ผม ..

ถูกใจนายก้อโดนผู้ร่วมงานด่า(ลับหลัง)

ถูกใจผู้ร่วมงานก้อโดนนายบ่น(ซึ่งๆหน้า)

เซร็งง..

เดือนนี้งานมากมาย

อากาศร้อนมากมาย

แล้วก้อมีเรื่องอะไรให้คิดมากมาย

ปล. สุดท้าย..

รักพ่อกะแม่มากมาย

จบ .

..

**ง่วง ..**

เมื่อคืน (วันเสาร์)

ผมคุยโทรศัพท์จนดึกดื่น

ถึงตีอะไรจำไม่ได้

กะว่าตื่นสายสายก้อได้วันอาทิตย์

ผิดคาด ..

เสียงตุ๊กแก(เสียงเรียกเข้า)ดังปลุกผมแต่เช้า ..

ผมก้อนะ .. งง งง งัวเงีย

คุณตุ้งแช่โทรมาแต่เช้า

บอกว่า วันนี้จะไปบ้าน(สาย 4 )

ผมก้อยังไม่ลืมตา สติก้อยังไม่มา

แต่ด้วยสัญชาติญาณ

คำตอบผม คือ อืมม ..

-ยังไม่ตื่นอีก ไหนบอกตื่นเช้า -

**ก้อเมื่อคืนคุยโทรศัพท์ดึก**

-เด๋ววันนี้ จะไปบ้าน จะไปดูบ้านแถวนั้นไม๊-

-อ้อมก้อไม่ต้องแต่งตัวสวย น้ำไม่อาบอยู่แล้ว-

-ซัก 8 โมงครึ่ง พี่ไปถึง-

**ตอนนี้กี่โมง**

-7โมงครึ่ง-

**อืมมม **

-ถ้าถึงแล้ว โทรไป-

โดยสปีดความเร็ว แจ้งผมก่อน 1 ชม. ผมโอเค

แต่ถ้าโทรมาบอกว่า ตอนนี้รออยู่ข้างล่างล่ะก้อ ..

--กลับไปเลย จานอนนนน--

จริงๆแล้ว ผมว่า ..

ตุ้งแช่ น่าจะอยากได้เพื่อนไปชื่นชม

ไปดูความคืบหน้าของบ้าน

ส่วนผม ..

ถึงแม้จาง่วงมากมาย

แตเนื่องจาก่ผมมีความเลวแอบแฝงอยู่ลึกๆ

เหอ ..หึ หึ...

เอาวะ .. 

พอลงมาข้างล่าง

แม่ทักผมว่า จะไปดูบ้านเหรอ

เอาแล้วไง ..

ตุ้งแช่ ..คุยอะไรกะแม่ช้านนน

***

ว่าด้วย ความสัมพันธ์ระหว่างผมกะตุ้งแช่

คือ เพื่อนร่วมงานที่ผมคุยได้ค่อนข้างดีสุดในออฟฟิส

ตะก่อน ตุ้งแช่น่�